In maart 2018 werden wij gebeld door een honden-eigenaar waarvan de hond 2 dagen geleden gejongd had. Na 36 uur was er nog een dode pup afgekomen en nu, weer 12 uur later was de hond erg ziek.  Op de praktijk aangekomen, was de hond meer dood dan levend. De collega, ik zal haar even X noemen, stabiliseerde eerst de hond met een infuus en daarna maakte ze een röntgenfoto. Er waren geen pups op te zien. Daarna hebben we de baarmoeder gespoeld (wordt nooit gedaan in de diergeneeskunde, maar wel bij paarden en koeien) , antibioticum gegeven en gezegd dat ze thuis een kaarsje moesten opsteken. De volgende dag zouden ze even bellen. De volgende dag was de hond wonderbaarlijk opgeknapt. De hondenfokker had toen tegen zijn vrouw gezegd: “In de kerk verricht God wonderen, maar X kan er ook wat van”.